" ببخش مرا ...

قد نمی دهد سوادم ، بخوانم ناز نگاهت ،

کَر می کند ، گوش هایم را هیاهوی باد ، میان موهایت ...

دلم دیگر دل نیست !

عطر تنت را گم کرده ام ...

دیگر خواب سراغم را نمی گیرد بی نوازش هایت ...

با تلخند هایم عشق بازی می کنم ...

خودم را هم ، گم کرده ام ... پیدایم کردی

بفرست من را به همان نشانی همیشگی...! "