" آرزو میکنم
سال نو چشمهایت سبزتر
من دارم پاییزی تر میشوم
خانه تکانی نکنیم
میترسم خاطراتمان دور بریزند
خاک روی این فرش
شیشه را پاک نکن !
این اتاق سرشار از نفسهای توست
پنجرها را ببند
خوب گوش کن !
صدای مرا میتوانی بشنوی وقتی که نیستم!
آشفتگی من خاطرت را نیازارد
وقت پرواز پروانه ها که شد
به خاطرات من بیا
بگذار این خانه همان خانه بماند
و به ترکیب آغوشت دست نزن
آرزو میکنم آغوشت گرمتر
مرا به خاکستریم تحمل کن
لبخند ها یت را طولانیتر
و من با تمام غصه ها یم
می آیم "

.