یک روز از دل این پیاده ها ، پیدا می شوی
با هم به دنج ترین کافه ی این شهر می رویم
که هیچ قهوه ای نمک گیر تنهاییمان نشود
تو آتشت را ، از فندک من می گیری
و من شعرهایم را
از چشم های تو