قطره های باران ....
نقش دلواپسی می کشند
روی شیشۀ پنجره ها
دلواپسی های مزمن
و برق چشم های منتظر
از لا به لای قطره ها
و حسرت دیدار.....
که از آن حجم خیال
لبریز می شود
راستی در غیبت خورشید
کدام ابر سیاه
زایندۀ این باران بود؟
که در این شهر...
همه پنجره ها می گریند