کمر راست کن ای ساقه یِ زخم خورده ی من
برف هم که باشد

یادِ خورشید وار تن ــَش گرم می کند تو را

تا بهار بودن ــَش با تو ،

یک ، دو ، سه برفِ دیگری باقی ست

صبر کن...

دوباره غنچه خواهی کرد ...